Αναζήτηση

Είπαν για το "Μια νύχτα που κράτησε χρόνια"



''Η Βάσια έχει δημιουργήσει χαρακτήρες ιδιαίτερους, σκοτεινούς αλλά ταυτόχρονα ελκυστικούς, μυστηριώδης που σε γοητεύουν και σε παρασύρουν και μάλιστα το καταφέρνει χωρίς καν να το αντιλαμβάνεται ο αναγνώστης. Μου άρεσε πολύ η ατμόσφαιρα αλλά ακόμα περισσότερο η «γλύκα» που αναδίδεται μέσα από τη συναισθηματική φόρτιση η οποία υποβόσκει σε κάθε σελίδα του βιβλίου της.

Η γραφή της απλή, χωρίς πομπώδης εκφράσεις και υπερβολές, λέει ξεκάθαρα όλα όσα πρέπει να ειπωθούν ενώ παράλληλα με ευκολία οι εικόνες σχηματίζονται από μόνες τους και συνθέτουν έναν πίνακα ζωγραφικής με ζωηρά και έντονα χρώματα όποτε χρειάζεται ενώ σε άλλα σημεία υπάρχουν σκιές που το φως έρχεται μόνο την κατάλληλη στιγμή.

Οι ήρωες της, αληθινοί από κάθε άποψη, ο καθένας τους με τα δικά του ιδιαίτερα χαρακτηριστικά σε κερδίζουν και μάλιστα προσωπικά κατέληξα να τους αγαπήσω όλους το ίδιο αφού όλοι είχαν κάτι να μου πουν.

Το βιβλίο κυλάει, οι σελίδες φεύγουν και δεν το καταλαβαίνεις, δεν θέλεις να το αφήσεις από τα χέρια σου, όχι από αγωνία απαραίτητα αλλά επειδή δεν μπορείς να αποχωριστείς τη γλυκιά του ατμόσφαιρα.

Και το τέλος… όχι απλά ανατρεπτικό αλλά μαγικό! Από την αρχή προσπαθούσα να μαντέψω τι κρυβόταν από πίσω και έκανα ένα σωρό σενάρια με το μυαλό μου αλλά δυστυχώς δεν τα κατάφερα και ναι, έμεινα έκπληκτη με την τροπή των γεγονότων με το πώς αυτός ο κύκλος έκλεισε όπως ακριβώς κάποτε είχε ανοίξει."

Μαρία Στεφάνου - Συγγραφέας

..............................

''Κύκλοι που κλείνουν πριν γίνουν γάντζοι και ονειροπαγίδες που ανοίγουν για να πιάσουν στον ιστό τους τους ήρωες, παλιοί και νέοι φίλοι, το χωριό πάνω από τη λίμνη κι ο μύθος του έρωτα, ο νεραϊδότοπος και μια νύχτα που κράτησε χρόνια σημαδεύοντας τις ζωές των ηρώων.

Όλα αυτά και πολλά ακόμα, κρύβονται μέσα στις σελίδες του πρώτου βιβλίου της Βάσιας Ακαρέπη.


Η Βάσια με την άμεση κι αβίαστη γραφή της, μας βάζει πολύ εύκολα στη ζωή της Κασσάνδρας, που επιστρέφει στον τόπο καταγωγής της αναζητώντας έμπνευση για το καινούριο της βιβλίο.

Εκεί θα βρει πολλά περισσότερα από αυτή.

Θα συναντήσει τον Μάρκο που έχει φτάσει στο χωριό κυνηγημένος από τους δικούς του δαίμονες και όλα θα αλλάξουν δρόμο.

Θα πάρουν ένα δρόμο, που ίσως τους οδηγήσει σε εκείνο το ξημέρωμα που περιμένουν.


Οι φόβοι και οι αναμνήσεις μιας άλλης ζωής, πιο σκληρής, ακολουθούν τους ήρωες μέχρι εδώ. Ο καθένας παλεύει με τους δικούς του εφιάλτες και προσπαθεί να τους ξορκίσει με κάθε τρόπο.

Κι ένας έρωτας  παλεύει να γεννηθεί για να αλλάξει τη μοίρα και να δώσει ελπίδα εκεί που όλα φαντάζουν μάταια και ζωή εκεί που όλα μοιάζουν πεθαμένα.


Ένα υπέροχο βιβλίο, που με ταξίδεψε σε μέρη που γνωρίζω πάρα πολύ καλά.''

Μαρία  http://mytripssonblog.blogspot.gr/2013/10/blog-post.html

..................................

"Μετά από αρκετά χρόνια , ένα βιβλίο με συνεπήρε τόσο πολύ! Καλή γραφή, πλοκή που σε κρατά σε εγρήγορση, αξιόλογη αναφορά σε κοινωνικά ζητήματα.."

Κατερίνα Βερίγκα - Positive Thinking Greece blog

.................................................

"Η Κασσάνδρα κυνηγάει την έμπνευση για το «δυνατό» μυθιστόρημα, όπως την προέτρεψε η εκδότριά της. Ένα χωριό πάνω από μια λίμνη, τόπος καταγωγής της ηρωίδας, θα γίνει το καταφύγιο για το σώμα, το πνεύμα και την ψυχή της. Ή μήπως όχι; Η συνάντηση με τον αινιγματικό Μάρκο θα σταθεί αφορμή για το ξεκίνημα μιας ιδιότυπης σχέσης. Μιας σχέσης όπου το παρελθόν θα καθορίσει το κάθε της βήμα.
Ξεκίνησα να διαβάζω το πρώτο μυθιστόρημα της Βάσιας Ακαρέπη με μια πολύ θετική διάθεση. Έχοντας συναντήσει τη δημιουργό, είχα να εισπράξω μόνο θετικά μηνύματα από έναν άνθρωπο γλυκομίλητο, χαμηλών τόνων, αλλά με έξυπνες παρατηρήσεις στην δίωρη κουβέντα που είχαμε. Διαπίστωσα πως οι απόψεις μας ταυτίστηκαν σε πολλά σημεία, περισσότερο όμως εξακρίβωσα με ανακούφιση ομολογώ, πως είχα μπροστά μου ένα άτομο σοβαρό που βλέπει τη γραφή σαν λειτούργημα και θεία κοινωνία μαζί. Πως μιλάει για τα βιβλία και τα μάτια της λάμπουν, πως οι λέξεις της στάζουν όνειρα κι ελπίδες που γιγαντώνονται μέσα από την έκφρασή τους στο χαρτί.
Ξεκίνησα να διαβάζω το «μια νύχτα που κράτησε χρόνια» κι ένιωσα πως έμπαινα σε μια λίμνη, ίσως και αυτή που περιγράφει η Βάσια Ακαρέπη δια στόματος της ηρωίδας της, της Κασσάνδρας. Βυθίστηκα απολαυστικά στο νερό, νιώθοντας όσα με απασχολούσαν να απομακρύνονται, χαλάρωσα και αφέθηκα. Έγινα θαμώνας στο Κουκούλι, κάθισα στον νεραϊδότοπο παρατηρώντας τα ενωμένα δέντρα και την παράξενη ιστορία τους. Κρυφοκοίταξα πίσω από τα παντζούρια κατασκοπεύοντας τις κινήσεις του Μάρκου και της Κασσάνδρας.
Ξεκίνησα να διαβάζω το βιβλίο και ήταν σαν να μου μιλούσε και η ηρωίδα και η συγγραφέας, να μου μιλούσε εξηγώντας μου το πώς κάτι μετουσιώνεται από αφηρημένο σε συγκεκριμένο χωρίς να πέσει στην κοινοτοπία των τσιτάτων της γραφής. Τι είναι η γραφή αλήθεια; Ποια είναι η σχέση του συγγραφέα με τα κείμενά του; Τι επιδιώκει να προσφέρει στον αναγνώστη του; Κρίνει και κρίνεται με κάθε λέξη, ξεκινώντας ένα ταξίδι που ο προορισμός του φαντάζει εξωτικός. Αυτό το εξωτικό είναι που μας γεμίζει ενθουσιασμό, γιατί μας είναι άγνωστο, πρωτόγνωρο, ασυνήθιστο, και αν ελλοχεύουν κίνδυνοι, αυτοί δεν είναι ικανοί να ματαιώσουν το ταξίδι μας. Σε αυτό λοιπόν το μυθιστόρημα η Βάσια Ακαρέπη μιλάει απλά, τρυφερά, ανθρώπινα για τους φόβους, τα πάθη, τα μυστικά, την ψυχοσύνθεση των ηρώων της, αλλά και αυτού του ίδιου του συγγραφέα, στην ώρα ανάμεσα στη νύχτα και τη μέρα, στην ώρα του τίποτα που όμως είναι τα πάντα.
Σίγουρα δεν αρκεί μόνο η διάθεση για να ολοκληρώσεις ένα έργο. Απαιτείται ταλέντο, αποδοχή του ότι θα αποδομήσεις τον εαυτό σου για να τον ανασυγκροτήσεις, μα περισσότερο απ’ όλα ειλικρίνεια και σεβασμός στον ίδιο τον άνθρωπο και σε αυτά τα πολλά και λίγα, τα σημαντικά και ασήμαντα που στοιχειοθετούν τη ζωή του. Το να μπορείς τέλος να κάνεις τον εαυτό σου πρώτα κι έπειτα τους άλλους, να μπουν μέσα στην ιστορία. Γιατί κάθε αφήγηση είναι το δικό μας παρελθόν, η δική μας ζωή, μια ονειροπαγίδα που θα φυλακίσει τους δαίμονες και θα μας ελευθερώσει από τα πάθη και λάθη όχι απλά για να ξεφύγουμε πρόσκαιρα, αλλά για να δούμε πως ο δρόμος που ανοίγεται μπροστά μας έχει κι αυτός τη σημειολογία του.

Άριστες οι εντυπώσεις μου από το μυθιστόρημα, όχι μόνο για τον τρόπο που η δημιουργός του έδεσε την πλοκή της κρατώντας τους άσους στο μανίκι της, χωρίς όμως να παραπλανεί ή να κατευθύνει τον αναγνώστη, αλλά και γιατί είναι πολύ ελπιδοφόρο να βλέπεις πως μέσα σε αυτόν τον καταιγισμό συγγραφικών πονημάτων που διακρίνει εκτός άλλων την εποχή μας, υπάρχουν και αυτά που αξίζει να διαβάζεις ξανά και ξανά. "

Ευρυδίκη Αμανατίδου- συγγραφέας 

...................................

"Η Βάσια Ακαρέπη με μεγάλη μαεστρία μας οδηγεί με την απλή και κατανοητή -αλλά σε καμία περίπτωση απλοϊκή και συνηθισμένη- γραφή της στα άδυτα των ψυχών των ηρώων. Στους πιο σκοτεινούς τους φόβους και στις πιο απόκρυφες ελπίδες τους. Το βιβλίο της είναι καλογραμμένο και ευκολοδιάβαστο σε σημείο που σκέφτεσαι οτι είναι αδύνατο αυτό να είναι το πρώτο της μυθιστόρημα.

Διαβάζοντας το ''Μια νύχτα που Κράτησε Χρόνια'' ομολογώ πως ΄έπιασα τον εαυτό μου να αναρωτιέται ''Ποια είναι τα όρια ενός ανθρώπου που αγαπάει? Μπορεί κάποιος να συγχωρήσει τα πάντα στο όνομα της αληθινής αγάπης?  Κι αυτός που αποζητά τη συγχώρεση, όταν τελικά του δοθεί καταφέρνει ποτέ να λυτρωθεί ολοκληρωτικά?''


 Η τελική έκβαση του βιβλίου μου έδωσε την απάντηση και ακόμα περισσότερη τροφή για σκέψη..."

Νικολέτα Κατσιούλη - Read to death blog

.....................................




Share this:

CONVERSATION

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου